Od dawna wiedziałem, że istnieje możliwość logowania się na zdalny serwer przy pomocy SSH bez użycia hasła. Wrodzone lenistwo podpowiadało mi jednak, żeby tej opcji nie konfigurować. Jednakże po kilkukrotnym wpisaniu dwudziestoznakowego hasła powiedziałem: „Dosyć tego dobrego! Przeżyję to, nauczę się konfigurować SSH do logowania bez hasła!”.

Google już od dawna posiada ogromne ilości danych swoich użytkowników. Choć nie brak zastrzeżeń, co do tego, jak są one wykorzystywane – wszyscy korzystają z ich usług licząc na to, że Google naprawdę zapewnia prywatność na odpowiednim poziomie. Można zaufać Google, ale co by się stało, gdyby strona, którą uważamy za witrynę giganta z Mountain View tak naprawdę znajdowała się pod kontrolą… hakerów z Iranu?

Jesteś dobrze poinformowanym użytkownikiem sieci. Masz aktualne oprogramowanie antywirusowe, zaporę, wszystkie łatki do systemu operacyjnego, nie uruchamiasz plików niewiadomego pochodzenia. Na każdy dysk USB patrzysz nieufnie, wiesz jak łatwo zarazić się szkodnikiem. Do każdego konta masz inne, składające się z kilkudziesięciu znaków hasło. Ba, zmieniasz je raz w miesiącu. Tak, wiem również, że nie masz ich zapisanych w pliku tekstowym na pulpicie – nie jesteś głupi. Hasło do konta bankowego wpisujesz uprzednio upewniwszy się, że połączenie jest szyfrowane, do wpisywania używasz klawiatury ekranowej – keyloggery Ci nie straszne. Wydaje Ci się, że jesteś bezpieczny? Masz rację.

Wydaje Ci się.

Oferta hostingowa na świecie zmieniła się znacznie przez ostatnie kilka lat. Kiedyś najpopularniejsze były serwery wirtualne, a nieliczni, którzy potrzebowali większej mocy obliczeniowej, decydowali się na serwery dedykowane. Z czasem pojawiało się coraz więcej firm oferujących rozwiązanie korzystające z wirtualizacji wielu systemów w ramach jednego fizycznego serwera – popularność serwerów VPS rosła dość szybko. Najnowszą, z punktu widzenia dostępności (również finansowej) dla przeciętnego użytkownika, opcją jest hosting w chmurze (ang. cloud hosting).

Podczas podłączania nowego komputera do sieci Ethernet musimy podać mu takie dane jak jego adres IP, maska sieci, adres IP bramy domyślnej (ew. przekazać przez serwer DHCP). Patrząc na specyfikację protokołu Ethernet dowiadujemy się, że oprócz adresu IP hosta docelowego musimy również posiadać jego adres fizyczny. Jak go zdobyć? Zajmie się tym system operacyjny, korzystając z protokołu ARP.

Linki witryny (taką nazwę można znaleźć w panelu Google dla webmasterów, ang. Sitelinks) wyświetlane są w sytuacji, gdy wyszukiwarka uzna, że strona umieszczona na pierwszej pozycji jest naprawdę tą, którą będziemy chcieli odwiedzić. Przedstawiają one podstawową strukturę witryny i ułatwiają znalezienie sekcji (podstrony), do której chcielibyśmy trafić. Niedawno algorytm odpowiedzialny za ich generowanie zmienił się – warto więc wiedzieć, jak działają w nowej wersji.

W firmie SiećTech pracował pan Jan – tamtejszy administrator. Jako że pan Jan jest ciekawskim administratorem postanowił sprawdzić jakich kart sieciowych używają ludzie korzystający z jego sieci. Tylko sobie znanymi sposobami zdobył plik z kilkuset adresami MAC. Jak szybko powiązać te numerki z producentami kart sieciowych?